اشعار من

استاد گرانقدر جناب شمس الدین عراقی عزیزم

عشق دوست

پناه ما

ردّ و قبول خلق بر ما برابر است

گو باش ، اگر زما دل مردم مکدّر است

رحمت بر آنکه بار تملّق نبرد و گفت

(( با پادشه بگوی که روزی مقرّر است ))

ما بهر رزق آبروی خود نمی بریم

چون فیض عام ، از کف ساقی کوثر است

غافل ز حق مباش و فریب جهان مبین

گیرم دوروز چرخ بکام ستمگر است

حق را بجای باطل و باطل بجای حق

اثبات میکنی که خود این حکم داور است

ما را چو اهل بیت پناهند و دستگیر

احقاق حقّ ما ز تو فردای محشر است

رنجید اگر خاطرت از حرف حق و لیک

پر تنگدل مشو که خود این رسم ( دلبر ) است

غمش اندر دل افگار هنوزم باقيست

گرچه برکند بيکباره دل از ما ، ليکن

شوق ديدار رخ يار هنوزم باقيست

سرگذشت من دلداده مگر داند دوست

نقشي از اشک برخسارهنوزم باقيست

خست جان من دلخسته ولي در دل زار

مهر آن شوخ دلازار هنوزم باقيست

گرچه دانم نَرَهَم زين قفس ، امّا در جان

آرزوي گل و گلزار هنوزم باقيست

خواب خوش بيتو مرا راه نجويد در چشم

اي مه آن ديده بيدار هنوزم باقيست

عمر فاني شد و آن گريه و حسرت (دلبر )

در غم آن گل بيخار هنوزم باقيست

لم يشكر المخلوق ولم يشكر الخالق

فقدان مادری فداكار ، صبور ، مهربان و دلسوز درد جانكاهي است كه تحمّل آن جز با عنايت و لطف باریتعالی و اعطاء صبر و بردباري از جانب حضرتش میسور نبوده و نيست .

 هر بقایی را فنايی و هر بهاري را خزانیست كه طي اين مسير ، اراده حضرت حق می باشد و هيچكس را توان گريز از آن نيست. امّا آنچه که مايه صبر و شكيبايي و امّيد به زندگي را در كالبد آدمي به جريان مي اندازد همان اتّكا و توّكل به ایزد منّان و استعانت از قدرت لايزال اوست...... در غم از دست دادن یگانه مونس و سنگ صبورم ، مهربان مادرم ، در پیشگاه مقدّس حضرتش  سر تسلیم و تعظیم فرود آوردم تا مطاع بی‌چون و چرای اراده مطلق او باشم که:

<کل من علیها فان و  یبقی وجه ربک>

همراهي ، مساعدت و ابراز همدردي شما اساتید گرانقدر که يا ارسال پیام ، پيامك و تلفن موجب تسلّي این عبد فانی پروردگار بوديد نشان از طبع بلند و روحيه والای شما عزیزان دارد و براستي مرهمي بوديد مؤثر بر اين زخم تازه و مايه تسكيني بر درد عظیم فراغ ، فراغي كه ديگر نتوان به وصالش در اين كالبد خاكي  انديشيد و از اين پس بايد آموخت كه چگونه با خاطره ها زندگي كرد.

ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما عزیزان در ایّام پر فیض ماه مبارک رمضان مراتب سپاس و امتنان خود را از همراهی یکایک شما یاران مخلص و با صفا  اعلام و از درگاه احدیّت خداوند مي خواهم همواره شاهد توفيق و سعادت روز افزون شما بزرگواران و خانواده محترمتان باشم  .

عبد فانی خداوند

محمّد رضا بیانی

" />

*************************

یازدهم مرداد ماه یکهزار و سیصد و نود

درود بر شما دوستان گرانقدر و اندیشمند

متاسفانه در این چند ماه گرفتار مشکلات عدیده ای همچون بیماری والدین و ....  بودم و به علل موجه نتوانستم بطور شایسته در خدمت شما بزرگواران باشم .

تشویق و اصرار دوستان ، حقیر را بر آن داشت برای چاپ کتاب اقدام نمام و در راستای انجام این مهم بناچار تمامی پست هایی را که تا کنون در نت قرار دادم حذف نمودم .

از محضر یکایک دوستان التماس دعا دارم

پیروزی و بهروزی شما آرزوی قلبی این عبد فانی خداوند است